|
|
Vandaag ben ik begonnen aan een tweede weblog dat geheel over handwerken zal gaan. John heeft het voor me gebouwd en het is prachtig geworden.
Kijk zelf maar: www.blijmetdraadjes.nl
 
Met dit weblog wil ik proberen duidelijk te maken dat handwerken geen oubollig tijdverdrijf is van oude dames, maar springlevend, leuk en bij de tijd. Er wordt weer volop gebreid, gehaakt en geborduurd door jong en oud. Quilten is ook populair, maar omdat ik van de draadjes ben zal ik daar niet zoveel over schrijven. Ik heb boeken en mappen vol ideeën, patronen en beschrijvingen van soms wat vergeten, maar ook nieuwe onbekende technieken en die komen er allemaal op te staan. Ook de geschiedenis van het handwerken komt aan bod evenals musea met bijzondere aandacht voor handwerk. Het betekent ook dat ik me heerlijk kan uitleven in het maken van allerlei haak-brei- en borduurwerk, want er komen veel foto’s op de weblog te staan. Ooit had ik een droom om handwerkles te geven en op deze manier komt die droom toch uit.
  
 Soms lijkt het wel een beetje of ik een hekel zou hebben aan Microsoft’s Windows en alleen Apple en Linux de hemel in prijs. Niets is minder waar. Ook Microsoft heeft fantastisch mooie programma’s. Denk maar eens aan Excel. Geen eigen idee van Microsoft maar toch heel mooi nagemaakt en in de loop der jaren sterk verbeterd.
Vandaag wil ik de mede bloggers wijzen op een knap stukje software van Microsoft, te weten Windows Live Writer. Dit programma maakt het leven van bloggers een stuk aangenamer. Je kunt met dit programma offline je blogs schrijven. Het invoegen van foto’s en plaatjes is een fluitje van een cent.
Of dit programma ook werkt met web-log.nl weet ik niet, maar het werkt uitstekend samen met WordPress en zover ik heb gezien ook met Blogger.
Misschien wist je al van het bestaan van dit programma, zoniet probeer het dan maar eens.
 Doordat Catherine een nieuwe laptop heeft, viel de oude vrij. Deze laptop gebruik ik nu om me te verdiepen in diverse besturingssystemen. Op dit moment staat Linux (Ubuntu 10.04) erop geïnstalleerd en ik moet zeggen dit is een zeer gebruiksvriendelijk en stabiel besturingssysteem met een schat aan vrij te downloaden software.
Ik heb nog niet alles geprobeerd, maar zo op het eerste gezicht kan een thuisgebruiker met dit besturingssysteem zeer goed uit de voeten. Email, foto- en muziekprogramma’s zijn standaard aanwezig. Zelfs Picasa, voor fotobeheer en bewerking, is eenvoudig te installeren. Als alternatief voor Microsoft Office wordt openOffice standaard meegeleverd.
Maar er zijn meerdere Linux distributies, zoals openSUSE, Debian, Fedora etc. Grote kans dat ik die ook ga proberen.
 Als klap op de vuurpijl vond ik op marktplaats voor een prikkie 8 jaargangen van het blad “Linux Magazine”. Ze zijn inmiddels binnen, dus ik kom de komende winter wel door.
Ik zal hier zo af en toe verslag doen over de diverse mogelijkheden en onmogelijkheden van Linux. Op sommige punten nog niet helemaal te vergelijken met Windows en Mac OS X, maar Linux is goed op weg een gedegen concurrent van deze twee giganten te worden.
Een paar weken geleden zijn we naar het Museon in Den Haag geweest. Van te voren wisten we eigenlijk niet precies wat het Museon is. En na ons bezoek weten we het nog steeds niet.
Als je naar de naam kijkt zou je denken dat het een museum is en dat is het ook wel, maar het is een bijzonder museum.  Je kunt op het Museon geen etiket plakken van historisch-, schilderijen-, volkenkundig-, oudheid- of natuurkundig museum. Het is van alles wat en dat maakt het een heel leuk en leerzaam museum, waar je met gemak een aantal uren kunt vertoeven. Heb je net een hut uit het stenen tijdperk bekeken, sta je direct daarna de turbine van een windmolen te bewonderen, waarna je een skelet van een allosaurus tegenkomt. In de hal een pracht exemplaar van een giraf en in het museum zelf een aantal bijzondere dieren, zoals je op de foto’s kunt zien een dodo en een kiwi maar er zijn er nog veel meer.
Voor de inwendige mens is in het Museon een prima restaurant te vinden.
Al met al een heel geslaagde dag.
Het is inmiddels al meer dan een maand geleden dat ik mijn laatste logje schreef. Waarom?? – te druk met andere dingen. Op dit moment ben ik bezig met het bouwen van een website voor een Wereldwinkel. Een heel erg leuk en redelijk groot project, maar het vraagt de nodige tijd.
Er zitten een paar mooie toepassingen in die ik nog niet eerder heb gebruikt.  Dan blijkt maar weer eens te meer hoe flexibel en krachtig WordPress is.
Voorlopig is die website nog niet af. Er moeten nog de nodige foto’s geplaatst worden en men is druk bezig om teksten te schrijven. Dat wordt gelukkig gedaan, zodat ik me kan concentreren op de website zelf.
Het ziet er wel naar uit dat ik de komende tijd weer meer tijd aan dit weblog (CJ-Weblog) ga besteden.
Sinds gisteren ben ik in het bezit van een nieuwe verrekijker, de Pentax Papilio 8,5×21.
 Mooi kijkertje hè?
Deze kijker heeft de bijzondere eigenschap dat je er al op een afstand van 50 centimeter mee kunt scherpstellen. Dit biedt mij de mogelijkheid om vlinders en kleine insecten te observeren in de eet-en drinkpauzes die mijn lief en ik inlassen als we door de bossen struinen. Zie je het voor je? Wij zitten op een bankje of boomstronk en aan mijn voeten wriemelt er dan een of ander beestje. Dat wekt mijn interesse en dan wil ik ook weten wat zo’n frummeltje aan het sjouwen is of hoe het er uitziet. Met deze verrekijker kan ik dat uitstekend zien en dan besef je pas goed wat je mist zonder zo’n kijkertje.
Eigenlijk heb ik het aan mijn twee zussen te danken dat ik opmerkzaam werd gemaakt op deze mogelijkheid. De ene zus maakt prachtige foto’s van vlinders, libellen en insecten. Al vaker had ik verzucht dat het zo jammer was dat je die details, die zij op haar foto’s weet te vangen, niet met het blote oog kunt bekijken. De andere zus had de Papilio op haar verjaardag gekregen. Toen ik er doorheen keek was ik verkocht, dit kijkertje paste precies bij mijn wensen.
Op de onderstaande foto’s kun je zien hoe mooi vlinders en insecten zijn. De foto’s zijn gemaakt door Wilma van Holten. Op www.waarneming.nl zijn nog veel meer foto’s van haar hand te zien.
 de Heivlinder, zie je het roltongetje bij de kop?
 de Blauwe glazenmaker
 de Blauwe glazenmaker in close-up
 de Houtpantserjuffer
 een detail van de Glassnijder
 twee Kanaaljuffers
 een Hoornaarzweefvlieg
 een glansmug
 parende Hoornaarvlinders
Vanzelfsprekend ga ik de kijker ook gebruiken om alles wat ver weg is dichterbij te halen.
Bloedprikken, de een kan het en de ander niet…..Deze dus niet. De vorige keer maakte ze het nog bonter, toen had ze twee armen en een vingertop nodig om twee buisjes te vullen. Gelukkig is ze er niet altijd op de prikpost. Ach…..wie weet……. gaat het de volgende keer nog beter. Ze krijgt nog een derde kans………. 
In ” het Oude Ambachten- en Speelgoedmuseum” in Terschuur is het één en al nostalgie wat de klok slaat. Inmiddels ben ik daar nu zes keer geweest en iedere keer zie je dat er weer veel spullen aan de collectie zijn toegevoegd. Afgelopen week zag ik tot mijn verrassing de kartonnen huisjes van de Gruyter. Ken je die winkels nog? Elke week kreeg je bij de boodschappen “Het Snoepje van de week”. Dat was een klein stukje speelgoed voor de kinderen. In de jaren zestig kreeg je wekenlang een kartonnen bouwplaat van huizen en andere gebouwen. Genoeg om een compleet dorp van te maken.
Je moest volgens de instructies lege luciferdoosjes op een bepaalde manier aan elkaar plakken en daar omheen de bouwplaat bevestigen. Dat leverde een stevig bouwsel op. Het in elkaar zetten van de gebouwen was een leuk werkje. Ik herinner me nog diverse gevelhuisjes, een station, enkele boerderijen, een kerk, stadhuis en een school. Er zat geloof ik ook een flat bij. Ik heb ze denk ik allemaal gemaakt, want het was een grote doos vol. Wie kan het zich ook herinneren?
Het huis
waar ik als kind
zoveel beleefde,
mijn thuis,
heb ik vandaag
voor ‘t laatst bezocht
de kamer, waar
door het eentonig tikken
van de klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent nu de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na
de kachel
met de vonkjes vuur,
die mij uren in verrukking brachten,
laat de gloed na
van een liefdevolle jeugd
voor ‘t laatst
sluit ik de deur
dag huis….
ik draag je over
aan de tijden van voorbij.
|
|
