Een zonnig lijnenspel
Mijn lief en ik hebben vandaag voor het eerst dit jaar heerlijk in de tuin gewerkt en gezeten. Tot mijn grote vreugde hebben verschillende vrij kwetsbare planten de kou doorstaan. De Russische dragon (Artemisia dracunculoides), de bladpeterselie (Petroselinum crispum “Neapolitanum”), niet te verwarren met de krulpeterselie ( Petroselinum crispum) en de laurierstruik (Laurus nobilis). Ik heb ze niet beschermd tegen de kou, ik ben niet zachtzinnig voor mijn planten, want verwende planten kunnen niks hebben. Als een plant het niet goed doet, dan krijgt hij desnoods 2x een herkansing op een andere plaats, doet hij het dan nog niet, dan scheld ik hem de huid vol, dreig met verbanning of erger ………….geloof het of niet, het helpt (meestentijds).
De laurierstruik die het op dit plekje zo naar zijn zin heeft, dat ik hem regelmatig moet kortwieken. Zo’n zelfgeplukt vers blad meekoken is het summum van heerlijke geur dat je gerechten zo smakelijk maakt.
Deze kikker wist zich gisteren met het regenachtige weer uitstekend te vermaken.
De coniferenheg tussen ons huis en dat van de buren heb ik gekortwiekt en staat er weer picobello bij. Vorig jaar dreigden de coniferen hun einde te naderen, grote plekken werden helemaal bruin en kaal. Maar zoals je op de foto kunt zien trekt e.a. redelijk bij. Nu nog afwachten of het laatste stuk ook nog wil helen.
Onze voortuin begint zachtjes aan zijn definitieve vorm te krijgen. De afgelopen jaren zijn we aardig aan het snoeien en verplaatsen van diverse struiken geweest. In de komende tijd moeten we nog een, zo goed als dode, struik verwijderen en een conifeer die wel erg hoog aan het worden is kortwieken.
Op dit ogenblik staan de hortensia en schoenlappersplant in volle bloei.
In onze tuin staat een Queen Elisabeth. De eerste bloem van dit jaar staat vandaag in volle bloei.
