|
|
Vandaag ben ik begonnen aan een tweede weblog dat geheel over handwerken zal gaan. John heeft het voor me gebouwd en het is prachtig geworden.
Kijk zelf maar: www.blijmetdraadjes.nl
 
Met dit weblog wil ik proberen duidelijk te maken dat handwerken geen oubollig tijdverdrijf is van oude dames, maar springlevend, leuk en bij de tijd. Er wordt weer volop gebreid, gehaakt en geborduurd door jong en oud. Quilten is ook populair, maar omdat ik van de draadjes ben zal ik daar niet zoveel over schrijven. Ik heb boeken en mappen vol ideeën, patronen en beschrijvingen van soms wat vergeten, maar ook nieuwe onbekende technieken en die komen er allemaal op te staan. Ook de geschiedenis van het handwerken komt aan bod evenals musea met bijzondere aandacht voor handwerk. Het betekent ook dat ik me heerlijk kan uitleven in het maken van allerlei haak-brei- en borduurwerk, want er komen veel foto’s op de weblog te staan. Ooit had ik een droom om handwerkles te geven en op deze manier komt die droom toch uit.
  
Sinds een halfjaar ben ik op donderdagavond 1x in de 14 dagen te vinden in het breicafé in ons dorp. Meestal bestaat de groep uit 6-10 vrouwen.Vlak voor onze vakantie kwam verslaggeefster Margreet Strijker van de plaatselijke krant het Kompas naar het breicafé voor een interview dat tijdens onze afwezigheid werd gepubliceerd. Het is een leuk verhaal geworden en de foto werd ook door Margreet gemaakt. De man op de foto spint wol die in het atelier wordt verkocht.
Breicafé in atelier Spinzel
dinsdag 27 april 2010 00:02
SLIEDRECHT – Iedereen mag binnenlopen en mee breien (of haken) op de even donderdagavonden in het Breicafé in Atelier Spinzel aan de Kerkbuurt. De zussen Ineke van Genderen en Ria van Welzenis sluiten hiermee aan op Stitch ‘n Bitch. Wereldwijd zoekt men elkaar op om samen te breien. Stich betekent breien en Bitch staat in het Engels voor gezellig kletsen en onschuldig roddelen. Zowel jonge meiden als middelbare dames doen er in Sliedrecht aan mee. Maar ook een heer met een spinnenwiel is van de partij. Zowel ervaren breisters als beginners zijn welkom.
Door Margreet Strijker
Evelien die een babyvestje onder handen heeft vertelt: ,,Recht en averecht kun je wel van internet leren, maar als het op minderen of meerderen aankomt heb je hier de experts zitten die weten hoe dat moet.” Anita breit poppenkleertjes en Els is bezig om een vest af te maken dat ze al 15 jaar thuis in de kast had liggen. Catherine is aan het haken, Judith breit een kussenhoes en iemand anders een sprei: ,,Ja, na tien sjaals dacht ik laat ik daar nou maar eens aan beginnen.” Verder wordt er gezellig gekletst en veel gelachen. De zussen: ,,Breien is gewoon een heerlijke ontspannen bezigheid en wij vinden het leuk om adviezen te geven over alles wat met creativiteit te maken heeft.”
Atelier Spinzel dat te vinden is in het stoepje naast de Marskramer doet meer. Men kan er terecht voor allerlei soorten wol, stoffen, garen en patronen. Maar ook voor ideeën, tips, workshops en verstelwerk. En de zussen maken aangepaste kleding voor mensen die rolstoelgebonden zijn. Hierbij komt het feit dat Ineke al jaren werkzaam is in een verpleeghuis goed van pas. Zij weet uit ervaring hoe belangrijk het is dat de kleren gemakkelijk kunnen worden aan- en uitgetrokken en toch goed passen en er leuk uitzien. Ria werkt een deel van de week in het onderwijs en dat verteelt zich in de breilessen voor kinderen die de zussen vanaf september gaan geven. Voor creatieve kinderfeestjes moet men ook in Spinzel zijn. Tasjes vilten, jonkvrouw- en ridderpopjes maken of een piratenfeest waar een zwaard opgepimpt wordt behoren tot de mogelijkheden. ,,En vorige week hebben we spiegeltjes versierd. Dat was me toch een druk stel meisjes zeg, nou toen konden we elkaar na afloop opdweilen hoor,” lacht Ria.
Wie benieuwd is naar de Spinzel mogelijkheden en -verhalen kan een kijkje nemen op http://spinzelweb.web-log.nl.
Vandaag heb ik me wezenloos gezocht naar een patroon, waarvan ik zeker weet dat ik dat ooit had. In één van de vele handwerkbladen, de soort die op de derde plank van de boekenkast staat. Naarmate ik meer bladen doorwerk, bekruipt me steeds meer het gevoel dat ik waarschijnlijk iets doms heb uitgehaald n.l. teveel patronen de deur uitdoen, inclusief het patroon dat ik nu nodig heb. Oei! Na de zoektocht, die niets oplevert, heb ik alle andere planken voor de zekerheid ook maar doorgeploegd. Niks, noppes, nada, niemendal.
Een paar jaar geleden heb ik grote opruiming gehouden, want de kasten puilden uit. Weg patroon, weg idee, vooral dat laatste is belangrijk. Je gebruikt patronen niet alleen om letterlijk na te maken als wel om inspiratie op te doen. Zelf ontwerpen kan ik niet goed, wél op het verder op mijn manier uitwerken van een idee.
Om dit verhaal toch vrolijk te beëindigen een paar foto’s van een plaatje van een kerk, dat vandaag wél tevoorschijn kwam. De afbeelding heb ik ooit uitgeknipt en bewaard, omdat hij zo bijzonder is. Volgens mij is de kerk in kantkloswerk uitgevoerd.
Mooi hè?
|
|
