Gisteren was er groot nieuws van Apple. Al maanden gonzen er geruchten over een tablet pc van Apple die de naam iSlate zou gaan krijgen. Steve Jobs, oprichter en ceo van Apple, kwam gistermorgen Amerikaanse tijd met het verlossende woord. De nieuwe tablet pc gaat iPad heten en is over een paar maanden leverbaar.
Wat kan je doen met de iPad? Onder andere internetten, foto’s bekijken, muziek beluisteren, films kijken, e-mail lezen en schrijven, spelletjes spelen, maar ook het meer serieuze werk als het maken van presentaties, schrijven van documenten en het maken van spreadsheets. Eigenlijk is het dus gewoon een personal computer maar dan in een handzaam formaat.
De iPad kan ook als e-reader gebruikt worden voor het lezen van bijvoorbeeld kranten. In de Apple Store kun je online boeken kopen, downloaden en deze lezen op de iPad.
De iPad werkt op batterijen waarmee je 10 uur achtereen zou moeten kunnen werken.
In de iPad kan een sim-kaart gestoken worden. Het is dan mogelijk overal met het internet verbonden te zijn.
Er is natuurlijk ook concurrentie voor de iPad, HP en Microsoft hebben enkele weken geleden ook aangekondigd te gaan samenwerken aan de ontwikkeling van een tablet pc.
Is de iPad een leuk hebbedingetje of staan we aan het begin van een nieuwe revolutie op computer en internetgebied? Ik hou het op het laatste en verwacht dat dit handige apparaatje, of een soortgelijke, over een paar jaar in elk huishouden op de salontafel ligt.
Wil je de gehele presentatie van de iPad door Steve Jobs bekijken, klik dan hier.
We staan aan de vooravond van nog meer Internet gebruik, John
Over het scannen van de oude dia’s heb ik al eerder een blogje geschreven.
De 2.000 dia’s staan inmiddels allemaal op de harde schijf. Het bewerken nam nog wat tijd in beslag, maar inmiddels is de klus geklaard.
Nu zijn de foto’s aan de beurt. Daarvan hebben we stapels albums vol, dus er is weer werk aan de winkel. Een foto scannen gaat aanzienlijk sneller dan het scannen van een dia. En naar het zich na de eerste foto’s laat aanzien is bewerken niet nodig. Het gaat dus vooralsnog in een razend tempo. Het meeste werk gaat in het in- en uit de fotohoesjes en albums halen zitten.
Altijd leuk om via de foto’s in het verleden te kijken, John
Vandaag is de lang verwachte nieuwe versie uitgekomen van de e-mail client Thunderbird. De vorige versie 2 was inmiddels 6 jaar oud en aan vervanging toe.
Ik heb het programma inmiddels op de iMac geïnstalleerd en het werkt naar behoren. Alleen jammer dat nog niet alle add-ons aangepast zijn. De add-on Lightning (de Mozilla agenda) en de koppeling naar de Google Agenda werken nog niet, maar ik verwacht dat dat niet al te lang op zich zal laten wachten.
De belangrijkste nieuwe dingen in Thunderbird 3 zijn de mogelijkheid om meerdere e-mails tegelijkertijd te openen op verschillende tabbladen, zoals in Firefox. De uitgebreide zoekmogelijkheden en slimme mappen, waarmee je meerdere e-mail accounts kunt combineren, maken het programma compleet.
Ook nog even installeren op de computer van Catherine en we kunnen weer vooruit.
Het zal even wennen zijn, maar het programma ziet er netjes en verzorgd uit. John
Ook stapels dia's op zolder opgeslagen liggen? Wij wel, een snelle telling leert dat het er zeker meer dan 2.000 moeten zijn.
Wat moet je er mee? Weggooien is doodzonde, maar op een traditioneel dia-avondje, met het gedoe van projector en scherm opzetten, zit tegenwoordig ook niemand meer te wachten.
De oplossing is de dia's scannen en op de computer zetten. Ze zijn dan eenvoudig op de televisie te bekijken. Vorige week heb ik dan ook een scanner aangeschaft en ben ik begonnen met de eerste dozen vol dia's te scannen. Op zich een hele klus, maar wel erg leuk. Iedere keer als de scanner weer 4 dia's klaar heeft is het een verrassing wat het resultaat is.
Veel plaatjes was ik al lang vergeten. Waar is dat kiekje ook al weer genomen?
Sommige dia's zijn meer dan 40 jaar oud, er zit nog maar weinig kleur in, alleen een blauwe zweem. Maar gelukkig is met de software van vandaag de dag veel mogelijk om de kleuren weer terug te toveren.
Ik heb de komende maanden mijn handen vol aan al die leuke plaatjes van weleer, John
Als je geregeld dezelfde weblogs op het internet leest, heb je in korte tijd een heel lijstje bij te houden. In het begin zet je ze bij je favorieten in je browser, maar dat heeft een nadeel. Je moet alle blog-favorieten door, om te kijken of er nieuwe berichten zijn.
Dat kan eenvoudiger, er is namelijk software waarin je je favoriete blogs kunt bijhouden. Als iemand een nieuw blogje geschreven heeft, komt deze software met een melding en hoef je dus niet alle favorieten door te spitten.
Dergelijke software, ook wel “feed reader” genoemd, is gratis te downloaden van het internet. Er zijn ook online readers, waaronder Google-reader.
De software die wij gebruiken is RSSOwl. Dit is een zg opensource project en beschikbaar voor Windows, Linux en de Mac.
Je kunt met deze software niet alleen weblogs eenvoudig bijhouden, maar ook andere sites waarop het RSS logo staat, zoals de meeste kranten.
Het nieuws dagelijks op een presenteerblaadje, John
Google meldt dat het binnenkort op de markt komt met Maps en GPS-navigatie. De software werkt op telefoons, werkend op het Android 2.0 platform en in de toekomst ook op de iPhone. De navigatie-software zal door Google gratis aangeboden worden.
Ziet er veelbelovend uit, John
Hieronder een promo van Google over deze nieuwe software.
Al in de jaren ’70 was ik geïnteresseerd in alles wat met computers te maken had. Maar er zelf een aanschaffen was toch wel een hele stap. Ze waren toentertijd pittig geprijsd. Menig keer ben ik naar de winkel geweest om de Sinclair Z80 te bewonderen. Een heel kleine computer, niet groter dan een sigarendoos, maar wat kon dat ding veel……. niet te vergelijken met de huidige generatie pc’s natuurlijk.
Tandy TRS 80
Mijn eerste computer kocht ik in 1980, het was de Tandy TRS-80.
Als je deze computer vergelijkt met de computers van vandaag dan gaat elke overeenkomst mank. Een scherm zat er bij mijn exemplaar niet bij. Hij kon op de televisie aangesloten worden en dan kreeg je een zwart-wit beeld.
De processor die er in zat was de Zilog Z80.
Het standaard intern-geheugen was 4 KB. Vergelijk dat met de pc van nu, die in veel gevallen wordt geleverd met 4 GB.
De externe opslag ging middels een cassette-recorder en cassette-bandjes. Je kon ze ook afspelen, er kwam dan een hoop geknetter en gepiep uit de speakers. Het NOS radio programma Hobbyscoop speelde daar op in door van tijd tot tijd computerprogramma’s via de ether uit te zenden. Die programma’s kon je opnemen van de radio en vervolgens in de TRS-80 laden. Zo had je er weer een stukje software bij.
Ook kon je zelf aan de slag. In de TRS-80 was een Basic interpreter ingebouwd. Zo heb ik me de grondbeginselen van de computertaal Basic eigen gemaakt.
Philips P2000T
Na een aantal jaar met de TRS-80 gestoeid te hebben, besloot ik in 1984 dat het tijd werd voor een andere computer.
Het werd de Philips P2000T.
Deze computer was iets uitgebreider dan de Tandy TRS-80. Het beeld was in kleur en het geheugen was wel 16 KB. Nog steeds geen vergelijk met de huidige generatie pc’s. Ook de P2000T was uitgerust met een Basic interpreter, dus de opgedane kennis kon verder uitgebreid worden.
Tot op de dag van vandaag zijn de Teletekst pagina’s die via de televisie te bekijken zijn, gebaseerd op de layout en het kleurengamma van de Philips P2000T.
Ook was er een levendige vereniging die ondersteuning bood. Ook de HCC (Hobby Computer Club) had een afdeling waar de P2000T werd ondersteund.
In 1985 las ik in de computerbladen over een programma met de naam Lotus 123. Dit programma zou voor mij en mijn kantoorwerk van grote invloed gaan worden. Dit begreep ik eerst nadat ik een boek over dit programma gelezen had. Lotus 123 was (is) een z.g. Spreadsheet, de voorloper van het huidige Excel van Microsoft.
Maar voor de versie van Lotus die ik op het oog had moest er een pc komen. Weer een stapje verder op computergebied, het was inmiddels 1986. Het werd een Tulip XT. Een machine van Nederlandse makelij en met een intern geheugen van 512 KB. Het extern geheugen bestond uit 2 floppy drives van elk 360KB. Het besturingssysteem was MS-Dos 3.2. Van Windows had niemand nog gehoord. Over Windows en andere besturingssystemen komt misschien ook nog wel eens een blog.
Via via kon ik aan een kopie van Lotus 123 komen en ben er mee aan de slag gegaan. Zonder mezelf op de borst te slaan, ik werd in het programmeren van spreadsheets behoorlijk bedreven. Eerst met Lotus 123, later met Quattro Pro, Excel en OpenOffice. Maar over Spreadsheets schrijf ik later nog wel eens een verhaal, daar is veel over te vertellen.
Toshiba
Na De Tulip XT zijn er nog een een aantal pc’s gevolgd, met de Intel processors 286, 386 en 486 en daarna diverse Pentiums. Tulip’s en een aantal andere zogenaamde klonen. De laatste was een Toshiba laptop, waar Catherine nu nog veel plezier aan heeft.
Apple iMac
Vorig jaar schafte ik me een Apple iMac aan. Het besturingssysteem van de iMac is OS X en is gebaseerd op Unix, dat al in de jaren ’60 is ontwikkeld. Ik ben erg enthousiast over de Apple en zal er in een blogje zeker nog eens op terug komen.
Zo zit ik wel eens te mijmeren over vervlogen tijden en de prachtige computers waarmee ik gewerkt en gehobbyd heb, John
Afgelopen maand bracht Apple een upgrade van het besturingssysteem OS X uit, versie 10.6. De software was na het uitkomen snel uitverkocht, dus ik moest even wachten. Maar vandaag was het dan zover. De post bracht een klein pakketje met daarin Mac OS X Snow Leopard.
Direct de dvd in de computer gestopt en na een uurtje was alles geïnstalleerd. Zo op het eerste gezicht is er weinig veranderd, maar de software is grotendeels opnieuw geschreven, is compacter en zou sneller moeten zijn.
We gaan het de komende dagen merken.
Voor wie niet weet wat al die termen als OS X betekenen: OS X is het besturingssysteem voor de Apple computers, vergelijkbaar met wat Windows XP of Windows Vista is voor de PC.
Er is er een jarig………….vandaag precies een jaar geleden kocht ik mijn huidige computer. We hebben dus een feestje te vieren. We nemen wat lekkers bij de koffie, appeltaart. Ehhh….. de koffie doen we toch maar niet, het wordt appelsap.
Je begrijpt het al. Vorig jaar op deze dag schafte ik me een Apple iMac aan. Een aanschaf waar ik geen moment spijt van gehad heb.
Ik vraag me nu zelfs af waarom ik de Apple niet eerder ontdekt heb en waarom het marktaandeel, dat welliswaar groeiend is, niet veel groter is.
De Apple is qua aanschafprijs misschien iets duurder, maar daarvoor krijg je een machine die:
veel intuïtiever te bedienen is.
Alles werkt altijd.
Voor mij geen blauwe schermen en vastlopers meer.
Geen nodeloze vragen of een opdracht die ik gegeven heb echt wel uitgevoerd moet worden en of ik dat wel zeker weet.
Daar komt nog bij dat de machine bordevol met bruikbare software van hoge kwaliteit wordt geleverd. Software voor foto- en filmbewerking, muziek en kalender staan allemaal al voorgeïnstalleerd op de Apple. En last but not least natuurlijk de vormgeving van de iMac. Over smaak valt te twisten maar istie mooi of niet.
Vandaag is de lang verwachte nieuwe versie uitgekomen van de e-mail client Thunderbird. De vorige versie 2 was inmiddels 6 jaar oud en aan vervanging toe.
staat, zoals de meeste kranten.
In 1985 las ik in de computerbladen over een programma met de naam Lotus 123. Dit programma zou voor mij en mijn kantoorwerk van grote invloed gaan worden. Dit begreep ik eerst nadat ik een boek over dit programma gelezen had. Lotus 123 was (is) een z.g. Spreadsheet, de voorloper van het huidige Excel van Microsoft.
