Afgelopen weekend zijn we met broer/zwager en (schoon)zussen ‘s avonds naar de bossen rond Vaassen gegaan om naar het burlen van de edelherten te gaan luisteren. Het is nu de bronsttijd voor de edelherten en door het uitstoten van een soort loeiend geluid proberen de mannetjes indruk te maken op de hindes en hun rivalen te verjagen. Heel indrukwekkend om te horen. De bossen zelf mag je in deze tijd niet in. Dat is niet om te voorkomen dat de dieren worden gestoord, maar om de jagers volop de gelegenheid te geven om te kunnen schieten. We hoorden dan ook regelmatig dat er schoten gelost werden. Gelukkig hield dat na een paar uur op.
Er loopt één hele lange weg door het bos waar je wel mag komen. Dat is wel handig, want er is veel publiek en zo kun je toch een rustig plekje vinden zonder elkaar te hinderen.
Op weg naar een mooi plekje in het bos. Het is half acht en nog licht.
De hele avond hoorden we van wel drie kanten volop de edelherten tekeer gaan. Dan weer wat dichterbij, dan weer wat verderop. Zo kan het gebeuren dat je om half twaalf ‘s nachts plat op je gat onder een boom zit te luisteren. Behalve de edelherten hoor je niets, het is echt heel stil. Het was niet helemaal donker door een afnemende maan en het was windstil. Wat een heerlijk rustgevende gewaarwording. Toch staan je zintuigen op scherp want je weet nooit of en wanneer een dier vlakbij is. Halverwege de avond stak vlakbij ons een edelhert al burlend de weg over. Een bocht in de weg ontnam ons het zicht op het dier, maar het was wel even spannend. Een burlend hert is niet geheel en al ongevaarlijk en ze wegen al gauw ruim 200 kilo.
Dankzij het maanlicht was deze paddestoel naast me nog te zien.
Terug bij de parkeerplaats zagen we nog everzwijnen. Er stonden twee auto’s met de lichten aan richting bos geparkeerd en een handvol mensen stonden daar everzwijnen brood te voeren. Walgelijk. Het heeft voor de boswachter weinig zin om op te treden, want zodra hij zijn hielen gelicht heeft gaat het voeren verder. Op andere plaatsen hebben we het ook zien gebeuren. Daar wachtten de zwijnen de auto’s op en als je even moet stoppen komen ze naar de wagen. Geef je niets dan kunnen ze heel agressief reageren.
Op de Hoge Veluwe worden de edelherten door de boswachters naar bepaalde plekken gelokt met appels, zodat kijkers en fotografen aan hun trekken kunnen komen. Tja……..is eigenlijk ook niet echt natuurlijk gedrag. Hadden ze dat niet gedaan dan had zuslief vorig weekend onderstaande foto’s niet kunnen maken en dan had ik ze niet kunnen plaatsen……dat zou ook wel jammer zijn geweest. Foei, wat zit een mens soms tegenstrijdig in elkaar. Maar zeg nou zelf……de foto’s zijn pláátjes toch?
Foto’s: Wilma v. H.
Mocht je ook eens ‘s avonds/ ‘s nachts naar het burlen willen gaan luisteren, kleed je dan goed aan want het is koud. Een winterjas, handschoenen en een legging onder de lange broek is echt geen overbodige luxe. Aan de kleding van de mensen die je op zo’n avond tegenkomt zie je precies wie het vaker heeft meegemaakt en wie niet.
