Ook vandaag is het een heerlijke zachte lentedag. De zon schijnt hier volop en de vogels zingen uitbundig. Veel van hen hebben het druk met het bouwen van hun nest. Ze vliegen af en aan. De kokosmatjes die in onze hangbloembakken zitten, worden vol overgave weggepikt en met snavels vol nestmateriaal gaan de vogels er vandoor. We hoeven nog net geen nummertjes uit te delen.
De dakpan bomvol vogelvoer, die we een paar maanden geleden hadden neergelegd, is tot op het laatste nootje en vetmolecule leeggegeten.
En dan de planten. Ieder jaar word ik geroerd door het tere groen aan robuuste takken. Geen mooier groen dan de kleur van nieuwe blaadjes in het voorjaar. Geen mooiere bomen dan de bomen die met een floers van zachtfrisgroen omspeeld zijn. Het duurt slechts kort, maar het is zó mooi.
In onze tuin ontwaken al diverse planten uit hun winterrust.
Zie je de mooie groene knopjes aan de hortensia op de foto hierboven?
Tussen de dorre blaadjes en takjes van de vrouwenmantel piepen de blaadjes alweer tevoorschijn. Nu nog opgevouwen als harmonica’s. Uitgevouwen zijn ze fluweelzacht en waterdruppels blijven daar als parels op liggen.
En zie je deze parmantige bloemetjes? Ik weet de naam jammer genoeg niet. Elk jaar worstelen deze plantjes zich tussen de tegels door en staan dan een donker hoekje bij de keukendeur op te fleuren.
Mijn lief en ik hebben vanmiddag heerlijk een heel eind gelopen. Goed voor de spieren, goed voor de geest.
