Schoonzus W. maakte afgelopen week bovenstaande foto van 2 waterhoentjes (Gallinula chloropus), die tegen elkaar zeggen:
“Brrrr, heb jij ook van die kouwe poten.”
Het kerstdiner van gisteravond zit er al weer op. Zoonlief P. had bedacht dat het Japans moest worden dit jaar. Hij zou de voorbereidingen regelen en het eten klaarmaken. Gistermorgen om 11:00 is hij begonnen met het maken van allerlei lekkere hapjes. Geen van de gasten, inclusief onszelf, hadden ooit Japans gegeten, dus het was best spannend of het ons zou smaken. De ingredienten uit de Japanse keuken zijn toch een beetje anders dan de traditionele Hollandse pot. Wie eet er zeewier of algen, de Japanners dus. Het moet gezegd toen alles klaar was en op tafel stond, het was een plaatje.
Toen begon het smikkelen, uiteraard verplicht met stokjes eten. We vielen van de ene verbazing in de andere. De 2 soorten soep smaakten heerlijk, de sushi en andere hapjes, ook allemaal even lekker. De sake is even wennen, maar smaakte na het 2e kommetje ook uitstekend.
Het klaarmaken van de diverse gerechten is een hele klus, vooral veel snijwerk. De Japanse keuken biedt ook voor alles wat wils, van vis tot vlees en vegetarisch. Er zit altijd wel iets bij dat je lekker vindt. P, we houden ons aanbevolen voor een volgende keer, dit etentje vraagt om een vervolg.
Die Japanners zijn zo gek nog niet, Catherine & John
De winkel is geopend, de kerstwinkel wel te verstaan. Niet in het echte leven, maar in het miniatuur (1:12). De winkel is door Catherine ingericht en staat te pronken op de kast
Gisteravond op TV de cabaretvoorstelling van Roué Verveer gezien? Zo niet dan heb je wat gemist.
Eindelijk weer eens iemand die een anderhalf uur durende voorstelling geeft zonder tieren en schelden, geen schuttingtaal of gevloek. Niet dat wij zulke moraalridders zijn, maar het kan dus ook anders.
Je ligt bij Roué’s show niet voortdurend dijenkletsend van het lachen op de grond, maar hij heeft een heel goed verhaal gelardeerd met veel humor.
De rode draad in zijn voorstelling is communicatie, relaties en de opvoeding van de kinderen tegenwoordig. Roué heeft daar een heel andere kijk op, de ouderwetse consequente manier.
Als je gisteravond niet hebt kunnen kijken, dan is er misschien nog een mogelijkheid bij uitzendinggemist of op de website van Roué Verveer.
Wij kijken uit naar de volgende voorstelling, Catherine & John
Wij willen ons blog een beetje positief houden, want er is al genoeg ellende in de wereld. De afgelopen week heb ik niets geblogd omdat ik weinig heb kunnen vinden dat mij positief stemde. Misschien komt dat door de sombere donkere dagen voor kerst, maar de afgelopen week heb ik me alleen maar opgewonden:
Mijn jeugdidool Paul McCartney wil me wekelijks een vleesloze dag door de strot duwen. Op zich niet zo’n probleem maar de drammerigheid waarmee dit gebracht wordt irriteert mij mateloos. GroenLinks in Amsterdam wil dat de gemeente hiervoor campagne gaat voeren, ach ja.
Een milieutop in Kopenhagen, waarbij ik me sinds de ontdekking van Climategate afvraag of de goede bedoelingen wel zo goed zijn als men wil doen voorkomen.
Een minister Cramer die bij Pauw en Witteman vertelt dat ze 300 miljoen Euro aan de Kopenhaagse conferentie beschikbaar stelt. Op de vraag van Jeroen Pauw waarvoor dat geld bestemd is en of daarop enige controle zal zijn antwoord de minister doodleuk: Het is voor de arme landen en controle op de besteding van het geld hebben we niet.
De reclames om vooral ledlampen aan te schaffen. De dure spaarlampen die ik in mijn huis heb zijn technisch alweer achterhaald door nog duurdere ledlampen. Wel vreemd dat je energieverbruik daalt, maar de rekening stijgt. Inmiddels is meer dan 40% van de energierekening belasting in plaats van verbruikskosten stroom en gas.
De eerste vuurwerkslachtoffers van dit jaar hebben we ook al weer gehad. Twee jongens van 13 en 14 jaar die een eigengemaakte vuurwerkbom lieten ontploffen, hoe dom kun je zijn.
Nou vooruit dan, toch wat positiefs. Een paar weken geleden kregen we van schoonzus W een Amaryllisbol. Hij doet het uitstekend en twee bloemen zijn inmiddels uitgekomen. Het vooruitzicht is dat er nog wel een stuk of wat bloemen zullen volgen.
Vandaag is de lang verwachte nieuwe versie uitgekomen van de e-mail client Thunderbird. De vorige versie 2 was inmiddels 6 jaar oud en aan vervanging toe.
Ik heb het programma inmiddels op de iMac geïnstalleerd en het werkt naar behoren. Alleen jammer dat nog niet alle add-ons aangepast zijn. De add-on Lightning (de Mozilla agenda) en de koppeling naar de Google Agenda werken nog niet, maar ik verwacht dat dat niet al te lang op zich zal laten wachten.
De belangrijkste nieuwe dingen in Thunderbird 3 zijn de mogelijkheid om meerdere e-mails tegelijkertijd te openen op verschillende tabbladen, zoals in Firefox. De uitgebreide zoekmogelijkheden en slimme mappen, waarmee je meerdere e-mail accounts kunt combineren, maken het programma compleet.
Ook nog even installeren op de computer van Catherine en we kunnen weer vooruit.
Het zal even wennen zijn, maar het programma ziet er netjes en verzorgd uit. John
Sinterklaas en Pietermanknecht zijn weer naar Spanje, het feest zit er op.
Dit jaar hebben wij met de familie Sinterklaas gevierd, gezellig met cadeautjes, gedichten en soms een surprise.
Wij hebben ook een surprise gemaakt, met een viltstift op het papier geschreven welke kant de bovenzijde was, ingepakt en naar het feest.
Vanmorgen ontdekten we op onze eikenhouten tafel een rode tekst " Deze kant boven." De tekst van de surprise was door het papier heen op de tafel terecht gekomen. Dat was even schrikken, hoe krijg je dat met goed fatsoen weer netjes.
Dan is het internet toch een uitkomst. Even googelen naar eikenhout en viltstift. Wat blijkt, met een stuk keukenpapier en een beetje pindakaas poets je de vlek in een paar minuutjes helemaal weg.
Moeten we nu onze voorraad allesreinigers de deur uit doen en een extra pot pindakaas in huis halen?
Schoonzus W. maakte afgelopen week bovenstaande foto van 2 waterhoentjes (Gallinula chloropus), die tegen elkaar zeggen:
Wij willen ons blog een beetje positief houden, want er is al genoeg ellende in de wereld. De afgelopen week heb ik niets geblogd omdat ik weinig heb kunnen vinden dat mij positief stemde. Misschien komt dat door de sombere donkere dagen voor kerst, maar de afgelopen week heb ik me alleen maar opgewonden:
Vandaag is de lang verwachte nieuwe versie uitgekomen van de e-mail client Thunderbird. De vorige versie 2 was inmiddels 6 jaar oud en aan vervanging toe.
