Wie kent niet de muziek van Mike Oldfield, groot geworden door zijn compositie Tubular Bells. Dit meesterwerk werd voor het eerst uitgebracht in 1972. Oldfield componeerde alle nummers en bespeelt, op de doedelzak na, alle instrumenten zelf. In die tijd een technisch hoogstandje. Eingelijk is de plaat een aaneengesloten muziekstuk.
Nadat ik de lp gekocht had, heeft de plaat een aantal jaren in de kast gestaan. Pas later ben ik deze muziek gaan waarderen.
Twintig jaar later in 1992 verscheen, volledig opnieuw gearrangeerd, Tubular Bells II. In 1998 gevolgd door Tubular Bells III en in 2000 door de Millennium Bells. In 2003 is de versie uit 1972 opnieuw opgenomen en uitgebracht als Tubular Bells 2003.
Het thema van Tubular Bells is gebruikt in o.a. de film The Exorcist, overigens tegen de zin van Oldfield.
Buiten Tubular Bells heeft Oldfield nog vele andere composities en platen op zijn naam staan.
Gisteren hoorde ik een muziekstuk van hem dat ik nog niet kende. Het blijkt al meer dan een jaar in de platenwinkels te liggen. Het is de cd Music Of The Spheres. Ik heb de CD inmiddels al 5 maal afgespeeld en het is weer een meesterwerk. Een andere titel, nu eens geen Tubular Bells, maar minstens zo mooi. Van sommige cd’s weet je direct, die komt de eerste weken/maanden de cd-speler niet uit, dit is er zo een.
Tubular Bells uit 1972 was de eerste plaat die verscheen op het Virgin Records label van de toen nog jonge Richard Branson.
Mijn advies: ren naar de platenzaak en haal “Music Of The Spheres” op, John
