Al in de jaren ‘70 was ik geïnteresseerd in alles wat met computers te maken had. Maar er zelf een aanschaffen was toch wel een hele stap. Ze waren toentertijd pittig geprijsd. Menig keer ben ik naar de winkel geweest om de Sinclair Z80 te bewonderen. Een heel kleine computer, niet groter dan een sigarendoos, maar wat kon dat ding veel……. niet te vergelijken met de huidige generatie pc’s natuurlijk.
Tandy TRS 80
Mijn eerste computer kocht ik in 1980, het was de Tandy TRS-80.
Als je deze computer vergelijkt met de computers van vandaag dan gaat elke overeenkomst mank. Een scherm zat er bij mijn exemplaar niet bij. Hij kon op de televisie aangesloten worden en dan kreeg je een zwart-wit beeld.
De processor die er in zat was de Zilog Z80.
Het standaard intern-geheugen was 4 KB. Vergelijk dat met de pc van nu, die in veel gevallen wordt geleverd met 4 GB.
De externe opslag ging middels een cassette-recorder en cassette-bandjes. Je kon ze ook afspelen, er kwam dan een hoop geknetter en gepiep uit de speakers. Het NOS radio programma Hobbyscoop speelde daar op in door van tijd tot tijd computerprogramma’s via de ether uit te zenden. Die programma’s kon je opnemen van de radio en vervolgens in de TRS-80 laden. Zo had je er weer een stukje software bij.
Ook kon je zelf aan de slag. In de TRS-80 was een Basic interpreter ingebouwd. Zo heb ik me de grondbeginselen van de computertaal Basic eigen gemaakt.
Philips P2000T
Na een aantal jaar met de TRS-80 gestoeid te hebben, besloot ik in 1984 dat het tijd werd voor een andere computer.
Het werd de Philips P2000T.
Deze computer was iets uitgebreider dan de Tandy TRS-80. Het beeld was in kleur en het geheugen was wel 16 KB. Nog steeds geen vergelijk met de huidige generatie pc’s. Ook de P2000T was uitgerust met een Basic interpreter, dus de opgedane kennis kon verder uitgebreid worden.
Tot op de dag van vandaag zijn de Teletekst pagina’s die via de televisie te bekijken zijn, gebaseerd op de layout en het kleurengamma van de Philips P2000T.
Ook was er een levendige vereniging die ondersteuning bood. Ook de HCC (Hobby Computer Club) had een afdeling waar de P2000T werd ondersteund.
In 1985 las ik in de computerbladen over een programma met de naam Lotus 123. Dit programma zou voor mij en mijn kantoorwerk van grote invloed gaan worden. Dit begreep ik eerst nadat ik een boek over dit programma gelezen had. Lotus 123 was (is) een z.g. Spreadsheet, de voorloper van het huidige Excel van Microsoft.
Maar voor de versie van Lotus die ik op het oog had moest er een pc komen. Weer een stapje verder op computergebied, het was inmiddels 1986. Het werd een Tulip XT. Een machine van Nederlandse makelij en met een intern geheugen van 512 KB. Het extern geheugen bestond uit 2 floppy drives van elk 360KB. Het besturingssysteem was MS-Dos 3.2. Van Windows had niemand nog gehoord. Over Windows en andere besturingssystemen komt misschien ook nog wel eens een blog.
Via via kon ik aan een kopie van Lotus 123 komen en ben er mee aan de slag gegaan. Zonder mezelf op de borst te slaan, ik werd in het programmeren van spreadsheets behoorlijk bedreven. Eerst met Lotus 123, later met Quattro Pro, Excel en OpenOffice. Maar over Spreadsheets schrijf ik later nog wel eens een verhaal, daar is veel over te vertellen.
Toshiba
Na De Tulip XT zijn er nog een een aantal pc’s gevolgd, met de Intel processors 286, 386 en 486 en daarna diverse Pentiums. Tulip’s en een aantal andere zogenaamde klonen. De laatste was een Toshiba laptop, waar Catherine nu nog veel plezier aan heeft.
Apple iMac
Vorig jaar schafte ik me een Apple iMac aan. Het besturingssysteem van de iMac is OS X en is gebaseerd op Unix, dat al in de jaren ‘60 is ontwikkeld. Ik ben erg enthousiast over de Apple en zal er in een blogje zeker nog eens op terug komen.
Zo zit ik wel eens te mijmeren over vervlogen tijden en de prachtige computers waarmee ik gewerkt en gehobbyd heb, John
Met het mooie weer van gisteren zijn we toch maar weer naar het Mastbos gegaan. We kunnen er geen genoeg van krijgen. We hebben weer een aantal prachtige plaatjes geschoten.
Gisteren was het heerlijk weer, dus besloten we naar het Mastbos te gaan. We hebben er een heerlijke wandeling gemaakt en ons bammetje opgegeten onder de 200 jaar oude beuk, zie de foto’s.
Vandaag zijn we weer naar de Drunense Duinen geweest. We raken daar niet uitgekeken en uitgewandeld. Op de heenweg reden we door Loon op Zand waar we een VVV zagen. Omdat we graag een wandelknooppuntkaart van de Drunense Duinen wilden hebben zijn we hier even gestopt. De VVV bleek slechts een folderhoekje te zijn, maar de plaatselijke boekhandel had de kaart op voorraad. We hebben de kaart vandaag direct in gebruik genomen voor een fikse wandeling door de bossen en over de zandverstuivingen. Op de foto hierboven kun je zien waar we door heen gebanjerd zijn, helemaal tot bovenaan door het zand.
De tweede foto is zo maar een mooi plaatje van een plek die we vandaag gezien hebben.
De vrijwilligers die een week lang voor het goede doel op stap zijn geweest om een aantal gezinnen in Bosnië te helpen en een steuntje in de rug te geven, zijn weer thuis.
Er is aan de huizen het nodige geklust. Zo is bij 1 van de 6 huizen het volledige dak vervangen in zeer korte tijd.
Gisteren schreven we al over onze wandeling door de Merwelanden van afgelopen zaterdag. Op die wandeling kwamen we ook nog een schaapsherder met kudde tegen. In onze laatste vakanties zijn we een aantal maal op zoek geweest naar een schaapskudde. Telkens als we bij een schaapskooi of heidegebied kwamen waar schapen zouden moeten staan, waren ze elders op dat moment. En nu, zo vlak bij huis, komen we een kudde zo maar tegen…. bijzonder.
Gisteren was het hier zo’n dag van is het nu lekker weer of niet. We besloten het erop te wagen om er toch op uit te trekken. Hier vlakbij is het natuurgebied de Merwelanden. De officiele naam voor de Merwelanden is 
