|
|
 Eindelijk is het dan zover, de reis Bosnië 2009 is van start gegaan. Afgelopen weekend zijn elf 4WD met aanhangers geladen.
 Vanochtend om 05:15 uur zijn ze vertrokken. Een van de bijrijders is zwager Jan.
Er worden weer een aantal gezinnen blij gemaakt met spulletjes die ze hard nodig hebben. Op de website van de Stichting 4WD Supporting Bosnia kunt u het doel van deze reis en de verslagen van de afgelopen jaren nog eens nalezen.
Een zinvol initiatief, Catherine & John
 We wonen alweer een aantal jaartjes in een dorp in de Alblasserwaard.
Steeds opnieuw ontdekken we nieuwe plekjes waar we mooie wandelingen kunnen maken. Zoals vanmiddag in het Alblasserbos.
Dit bos bestaat uit 2 delen. Het eerste bij Oud Alblas kenden we al, daar komen we met enige regelmaat. Eigenlijk dachten we dat het andere stukje bos heel klein en minder mooi zou zijn. Sinds vanmiddag weten we beter. Dit deel van het bos is ongeveer even groot, of zelfs iets groter, dan het ons bekende stukje bos. Het is in elk geval veelzijdiger.
Er is een informatie centrum gevestigd, er staan een paar schapen en er is een heel leuke heemtuin. Dit stukje bos bestaat eigenlijk ook weer uit 2 delen. Volgende keer bezoeken we het andere deel, wat het kippenbos genoemd wordt.
Dat wordt lekker wandelen in de komende tijd, Catherine & John
 In het Brabantse Mastbos, onder Breda, staat deze 200 jaar oude Beuk te pronken.
 Vrienden van ons hebben een pruimenboom in hun tuin staan.
Dit jaar blijkt een uitzonderlijk goed pruimenjaar te zijn, want de boom zat tjokvol.
Vandaar de vraag of wij ook maar even langs wilden komen om een emmer pruimen op te halen. Zo gezegd zo gedaan.
 Wat gaan we er mee doen? Een heerlijk jam maken is de beste optie.
- Pruimen schillen en ontpitten,
- koken met geleisuiker,
- schuim afscheppen,
- een paar minuutjes pruttelen,
- en in potjes doen.
 De komende maanden hebben wij een heerlijke pruimenjam voor op brood of door de yoghurt, althans ik want John lust het niet.
Eet smakelijk, Catherine
 De vankantie zit erop, maar dat wil niet zeggen dat we geen dagtripjes maken.
Met het prachtige weer van vandaag, niet te warm met een heerlijk briesje, zijn we erop uit getrokken. We kozen dit keer voor de Drunense Duinen. Even op internet gekeken waar we het beste de auto zouden kunnen parkeren, het liefst bij een plek waar een gemarkeerde wandeling begint. En zo’n plekje hebben we gevonden in pleisterplaats De Rustende Jager. Op de reis ernaar toe gaf TomTom aan dat er een file van 10 kilometer stond, waarschijnlijk voor de aftrit van de Efteling, die daar ook in de buurt is. Omdat we geen zin in een file hadden, hebben we een omweg gemaakt richting “De Rustende Jager”.
Eerst hebben we een bak koffie genomen en zijn vervolgens op weg gegaan, de rode route – Capucijnenberg. Eerst een stuk door het bos, maar na verloop van tijd kom je op een zandverstuiving. Hier gaat het lopen een stuk moeilijker, het zand is rul en er zitten een paar venijnige heuveltjes in de wandeling. Aan het eind van de wandeling komen we weer bij het restaurant uit.
Al met al een heel mooi gebied, zowel bos, heide als zandverstuiving. Deze dag verdient een herhaling.
Groetjes van “de rustende wandelaars”, Catherine & John
De “pas op Oeps” vankantie van dit jaar zit er al weer op. We hebben diverse prachtige tochtjes gemaakt in de omgeving van de Veluwe en de Mookerhei.
Maar er moet natuurlijk ook op de “je weet wel kater” Oeps gepast worden. In de tuin van ons logeeradres hebben een stelletje tortelduiven een nestje en dat heeft de volle aandacht van Oeps. De eerste paar dagen liep hij nog vanaf de grond te gluren, maar op een gegeven moment klom hij de pergola in om een beter zicht op het nest te hebben. En ja, het is natuurlijk niet de bedoeling dat Oeps het nest verstoort, dus naar binnen. Zo te zien was Oeps het daar niet helemaal mee eens.
Pas goed op jezelf en Oeps, Catherine & John
Op ons dagtripje naar de Hoge Veluwe kwamen we op de parkeerplaats deze Morgan tegen.
Terwijl we foto’s stonden te maken kwam toevallig ook de eigenaar met zijn vrouw aanlopen. Hij vertelde dat hij de auto helemaal zelf heeft gerestaureerd. Toen hij ‘m kocht was het een en al roest en was de auto helemaal uit elkaar gehaald door iemand die er niet echt verstand van had. Alles moest natuurlijk weer in de oorspronkelijke staat terug gebracht worden.
Het was een Engels exemplaar, maar bij de restauratie is het stuurwiel aan de linkerkant gezet.
Mooie auto? Toch? John
 Weleens de Duivelsberg beklommen? Wij wel. De Duivelsberg ligt iets ten zuiden van Nijmegen. Een echte berg is het niet, maar wel een prachtig stukje glooiend bos. De wandeling voert je vlak langs de Nederlands/Duitse grens. Enkele grenspaaltjes duiden nog exact de grens tussen beide landen aan.
Eenmaal boven gekomen ontdekten we een alleraardigst pannekoekrestaurant dat ook de naam Duivelsberg draagt. Een heel leuk opgestelde menukaart, een oud Hollands ingericht interieur en een heerlijk terras maken het plaatje compleet. Wij bestelden poffertjes en die smaakten ons uitstekend.
Vanaf het restaurant zijn er nog twee “beklimmingen” te gaan. Vooral na de 2e beklimming heb je een weids uitzicht over de omgeving.
Nog even en de vakantie zit er al weer op. Catherine & John
Vorig jaar, tijdens een uitje naar de Veluwe, stonden wij op onze wandeling plotseling oog in oog met vier Schotse Hooglanders. Dat vond Catherine niet zo fijn en ze maakte zich uit de voeten.
Gisteren maakten we een uitje naar de Posbank op de Veluwe en op onze wandeling kwamen we weer een aantal van deze fraaie beesten tegen. Maar gelukkig stonden ze dit keer rustig in een wei met een hek er om heen, zodat we ze van dichtbij goed konden bekijken.
Onze wandeling kwam langs de Carolinahoeve, waar we een heerlijke lunch hebben gegeten, een aanrader.
Posbank, een prachtig bos, Catherine & John
Sinds kort is er in Schiedam een nieuwe poppenhuis-, patchwork-, quiltwinkel te vinden aan de Burg. van Haarenlaan 786 – 3119 GV Schiedam, onder de naam Cora’s Cottage.
Als je, net als ik, getrouwd bent met een vrouw die een aantal hobby’s heeft, waaronder poppenhuizen, patchwork en quilten, dan zit er niets anders op dan op zaterdagmiddag samen richting Schiedam te rijden, op zoek naar de nieuwe winkel. Daar aangekomen werden we direct hartelijk verwelkomd door Cora. Willen jullie koffie of thee?
Het werd een gezellig uurtje, waarbij Cora en Catherine niet uitgepraat raakten over hun beider passies.
De winkel is door Cora zelf heel leuk ingericht, met aan een wand alles wat met poppenhuizen van doen heeft en in de rest van de winkel is van alles te vinden voor het patchwork en het quilten.
 Cora heeft ook een heel leuk aanbod in artikelen om cadeau te geven, aan jezelf of iemand anders. Binnenkort krijgt ze nog veel meer binnen aan stofjes en cadeau artikelen, dus houdt haar website in de gaten.
Achter de winkel is een ruimte die speciaal ingericht is voor het geven van workshops. Ook voor de workshops kunt u op Cora’s website kijken of er een interessante voor u bij zit.
Het enthousiasme van Cora werkt aanstekelijk, wij hebben dan ook een heel gezellig uurtje bij haar gehad. Wij wensen Cora alle succes met haar winkel en ik heb zo’n vermoeden dat wij wel vaker richting Schiedam zullen rijden voor een bezoekje aan haar.
Fijne dag, John
|
|
